حامل نور ...

يك جرعه دعا...

فاطمه كريمي — Sun, 06 May 2012 20:27:00 GMT

سلام بر شما مخاطبان ارجمند كلبه نور كه اين روزها فقط هاله اي از اون مونده.ميدونم كه همه ي شما بزرگواران ميدونيد كه به خاطر شروع فصل امتحانات و همچنين استرس كنكور زياد نميتونم به هم وبلاگي هاي خوبم سر بزنم.شرمنده.... انشاالله بعد از كنكور از خجالتتون در ميام و يك التماس دعاي مخصوص دارم كه خيلي محتاجم.چون ثانيه هام كمي باروني شده.... مثل هميشه نوراني بمونيد و موفق باشيد.

نميدانم چرا بعضي از ثانيه ها دير ميگذرند

انگار دلشان ميخواهد دلداريمان بدهند

اما

نميدانند كه بهترين هديه براي ما عبور بي وقفه خودشان است

البته كه ميدانم

بعد ها حسرت همين لحظه ها را خواهم خورد

ولي حالا برايم گلوگير شده اند... :(

نور نوشت : محتاج يك جرعه دعاي ناب شما هستم

مرواريد گونه هايت...

فاطمه كريمي — Fri, 13 Apr 2012 00:28:00 GMT

سلام

اقاي من اين روز ها طعم تلخي را تجربه ميکنم....

ميدانم که گونه هاي نازنينت مرواريد باران است.....

حلالم کن اگر نمک پاشيدن کارم شده....! :(:(:(

***

نور نوشت:التماس دعا براي فرج

باز هم نور نوشت هايم...!

فاطمه كريمي — Thu, 29 Mar 2012 13:48:00 GMT

سلام

اما اين بار که به فکر بروز کردن وبلاگ بودم ، هر چه گشتم موضوعي پيدا نکردم.انگار دلم باز مي خواهد از دلتنگي هايش بگويد... از بيتابي هايش،نمي دانم چرا دست از سرم بر نميدارد و به حال خودم رهايم نميکند... ملالي نيست،باشد تا با غم هايم بسوزم...باز هم اين خاطرات دلتنگي را ميخوانيد.اگر حال خواندنش را نداريد،اشکالي ندارد اين ها را براي دلم مينويسم

باز هم به ياد قداست اهورايي اش مي افتم و باز قلبم به سينه ميکوبد و اشک هايم بي امان از پشت بغض گلو گير رها ميشوند و فرو ميريزند.حالا روحم از کالبد اين جسم خاکي جدا شده و به سوي بهشتش پر ميکشد و من زمينگير زمينش شده ام ....او رو به گنبد طلايي طلاييه نشسته ، با اروند نجوا ميکند و خاطرات رمل هاي فکه را برايش هجي ميکند و بعد نمازش را با اقتدا به شهدا در مسجد جامعي ميخواند که ملائک بر فرازش به پرواز در آمده اند و آنگاه رو به سوي لاله هاي سرخ فتح المبين زيارت عاشورايش را زمزمه ميکند...

باز جسم خسته ام به ياد آن لحظات نوراني آه از نهادش بر مي آيد و من دلتنگ تر از هميشه چشمانم را ميبندم و در خاطرات شيرينش سير ميکنم...

اللهم ارزقنا شهاده في سبيلک....

'نور نوشت هايم...!'

فاطمه كريمي — Sat, 17 Mar 2012 20:46:00 GMT

يا مقلب القلوب

سلام انگار همين ديروز بود که منتظر بهار 90 بوديم...

چقدر زود گذشت و چه اتفاق هاي زيادي برايمان افتاد...

چقدر ناباورانه نود را به نود و يک مي سپاريم بدون ظهورش...

چقدر غصه هايمان کمرمان را خم کرد

و چقدر زود با سوسوي اميد قد راست کرديم ...

و دوباره همين چرخه...

چه دلهايي را که بي شرمانه شکستيم...

چقدر دلمان را شکستند...

دلتنگ شديم و دلتنگمان شدند...

و تا چه اندازه بخشيديم و چقدر بخشيدنمان ؟!

چقدر از گناه ديگران گذشتيم و سينه فراخ کرديم ؟!

راستي چه مقدار دعا هايي که کرديم و فقط يک ثانيه بعد ،

از خيرشان گذشتيم و اجرش را با يک گناه ضايع کرديم...

من چه ميگويم ؟! بايک گناه ؟! با هزاران گناه در يک روز...

و اي کاش سال جديدمان را با اين همه گناه به پايان نرسانيم تا شاهد ظهورش باشيم...

بارالها!به شهد شهود شهيدان مهدي ، مرا دائم الاشتياقش بگردان

عيد بر همه شما بزرگواراني که در طول يک سال به کلبه اين حقير سر زديد و نوربارانش کرديد مبارک باد.

سالي سرشار از نورانيت و معنويت براي شما و خانواده محترمتان آرزو مندم

التماس دعا.نور اسفند ماه 90

يادت هست؟؟؟؟؟؟؟

فاطمه كريمي — Fri, 02 Mar 2012 15:55:00 GMT

سلام ....

يادت هست هنگام اموختن واژه ي شهادت چقدر سوال پيچت کردم؟؟؟

يادت هست گفتي پرکشيدن؟!

يادت هست که گفتي نپرس، خواهي فهميد؟!

يادم هست انروز در هاله اي از ابهام ماندم.....

و ديگر هيچ نپرسيدم...

اي کاش ميدانستم دليل حرفت چه بود؟

کاش مي دانستم که خودت تفسيرش مي شوي:(

نور نوشت: دلم برايش تنگ است،التماس دعا

http://asemangra.persiangig.com/emam%2011.jpg

دلم براي مکان عروجت...

فاطمه كريمي — Tue, 07 Feb 2012 20:29:00 GMT

بسم رب الشهدا و الصديقين

و مثل هميشه دلتنگي را تجربه ميکنم،

اين روزها دلم برايت تنگ ميشود

نمي دانم ديگر کدامين مرهم را بايد براي اين دل بيابم ؟

هرچه خودم را دلداري دادم نشد..

انقدر که وعده ديدار دوباره داده ام و حاصل نشد

هم من خسته ام، هم او

ديگر نميدانم...

فکر ميکنم فراموشم کرده اي... ولي نه !

من...

من فراموشت کرده ام

راست ميگويي من،

من فقط ميگويم دلتنگم اما ...

دلت را به دست نياوردم و...

در جاي جاي اين زمين خاکي پايم لغزيد...

شايد هم در جاي جاي اين کره خاکي دلم لرزيده؟!

نمي دانم!

اري مثل هميشه تو راست ميگويي.

من لغزيده ام...!

دستم را محکم تر بگير تا به اين آساني نلغزم ...

دلم براي مکان عروجت تنگ شده بود:(

لطفا کودکانه بخوانيد!

فاطمه كريمي — Fri, 27 Jan 2012 23:39:00 GMT

سلام بر شما حاميان حامل نور:

اين نامه ي يک دختر به دوستشه که بعد از شهادت دانشمند عزيز کشورمون شهيد مصطفي احمدي روشن نوشته شده.... چيزي که جالب توجه ست اينه که اين دو تا دوست در مقطع اول راهنمايي مشغول تحصيلند و براي من اين خيلي جالب بود....

بسم الله الرحمن الرحيم

با سلام انسيه جان:

دوست عزيزم مرا ببخش که به تو نگفتم و تو را ناراحت کردم.من به خاطر اين که تو پيرو خط آقا خامنه اي هستي اين عکس ها را(تعدادي عکس از مقام معظم رهبري و شهيد احمدي روشن) از توي روزنامه براي تو قيچي کردم.مي دوني چرا به تو نگفتم؟ چون پروانه و بهاره مسخره ات ميکنند.به خاطر همين به تو نامه نوشتم و توي مدرسه به تو دادم،بيشتر گريه نکني که چرا ايران اين طور شد.

انسيه جان دعا کن خدا انها را هلاک کند،؛مي دوني کي ها را؟ آمريکايي ها _ اسرائيل ها _تروريستي ها را.من هم مثل تو هستم من به خاطر سريال شوق پرواز پيرو خط رهبر شدم.اين تصوير هارا ببين شهادت مهندس مصطفي احمدي روشن است.چون مي خواهم تو را بي خبر نگذارم مي گويم. مي داني که دانشمندان هسته اي ايران يعني اقايان شهيد علي محمدي _ شهيد شهرياري و رضايي نژاد شهيد شدند.اين دانشمند جوان کشور من و تو يعني ايران هم شهيد شد و به جمع اين دانشمندان شهيد پيوست.و به جمع آقا امام خميني(ره) و همه ي کساني که در طول انقلاب اسلامي تلاش کردند هم پيوست.

انسيه عزيزم،خوشا به حال آن ها که آرزوي شهادت مي کردند و به پيش خدا پيوستند و خوشا به حال آن ها که به پيش شهيدان کشوري _ بابايي _ تند گويان پيوستند.خدا کند که جايگاه انان در بهشت باشد. من و تو انشاالله دانشجوي هسته اي ايران عزيزمان باشيم و براي اين کشور مثل دانشمندان ايراني که ترور شدند تلاش کنيم.

پس نوشت : کمي تفکر مي بايد.....

وضو با آب هاي تجري من تحت الانهار...

فاطمه كريمي — Thu, 12 Jan 2012 20:30:00 GMT

بسم الله...

باسلام انشاالله که يکشنبه امتحان شيرين رياضيمون اخرين امتحانه ... خدا بخير بگذرونه... بگذريم... خب گفتم الان که وقت دارم بيام وانشاء نماز رو براتون بذارم تا اداي دين کرده باشم... الان ميريم سر اصل مطلب :

وقتي کلام شيرين موذن براي اذان بلند مي شود ، روح خفته ام بيدار ميشود و مشتاقانه به سويش مي شتابد.نواي خوش حي علي الصلاه وقتي که بر بام ملکوت طنين انداز مي شود عطر خوب خدا را به مشامم مي رساند و سرمستم ميکند....

انگاه که براي رفتن به معراج خود را با آب هاي تجري من تحت الانهار تطهير ميکنم ، زبانم مملو از اذکار آسماني مي شود.وقتي که بر سجاده عشق مي نگرم شوق عبادت عاشقانه خداوندي مرا به تجلي گاه سجده مي کشاند و انگاست که با طيران روح به اسمان بپيوندم و نواي دلنشين تکبيره الاحرام فضاي ملکوت را پر ميکند...

و خداوند عاشقانه به خلوت تنهايي ام گوش مي سپارد .انگار جز من بنده ديگري ندارد و هنگامه ذکر سبحان ربي العظيم که ميرسد حس ميکنم در آغوش خدا نماز مي گزارم ، در آن لحظه هاله هايي از وجود پروردگارم روبه روي چشمانم صف آرايي ميکنند.انگار روحم عروج مي کند و عظمت و جبروت الله ناخوداگاه مرا به سجده مي کشاند...

چفيه ام سجاده نوراني من است و دانه هاي تسبيحم هر کدام خاطره هاي حس خوب بندگي است،مهرم را از تربت بهترين بنده اش ساخته ام تا شفيعم باشد...

چادرم در درونم نغمه شيرين الله اکبر را مي خواند. نمي دانم به کداميک از فراز هاي عاشقانه نمازم دل سپرده بودم که مرا به اين وادي کشانده؟!هر چه مي نگرم تازه ميفهمم که اين فقط از لطف اوست که حلاوت عبادتش را در ذائقه ام شيرين نهاده.نمازم را مي ستايم...

بخواندم من نماز عشق خود را،بي پرده و پروا،تکبيره الاکرام،الله اکبر...

خدا نگهدا....

فاطمه كريمي — Fri, 30 Dec 2011 00:01:00 GMT

سلام بر ياوران بزرگوار حامل نور

مي خواستم به بصر محترمتون برسونم که يحتمل وبلاگ اين حقير تا پايان امتحانات متروکه ميشه.اخه اگه من سر نزنم فکر نميکنم ديگه کسي... بگذريم ... اين چيزا گفتن نداره. به علت مشکل بودن درس ها و کمبود وقت کافي و خاتمه يافتن شارژ adsl محترم که تا پايان امتحانات از شارژ محرومه نميشه سر بزنم اما خواهش مندم شما دريغ نفرماييد..يادم باشه وقتي اومدم انشاي نماز رو که فرستادم اداره براتون بنويسم.طلبتون در پست بعدي. متشکرم از همکاري صميمانه شما.. انشاالله دانش اموزان، دانشجويان و طلاب گرامي هم در درساشون موفق بشن.راستي دعا يادتون نره که خيلي محتاجم... در پناه حق تعالي سلامت باشيد ...يا حسين

هجي کنم غربت حسين را...؟!

فاطمه كريمي — Thu, 15 Dec 2011 16:06:00 GMT

به نام خداي شقايق ها

...... و باز دلم براي خدايي بودن پر مي زند البته مي دانم که انسان در همه جا ميتواند خدايي باشد.ولي انجا ، بوي عطر خدا مي دهد .ادمي در ان سر زمين احساس مي کند که در اغوش خالق است و محبت بي دريغش را لحظه اي فراموش نمي کند.نمي دانم چرا... اما همينقدر مي دانم که دلم دوباره ميخواهد از عمق جان شامه ام را از ان عطر و بو پر کنم.هميشه با خود ميگويم ايا ميشود باز هم رو به گنبد طلايي طلاييه بايستم و با اشک نظاره اش کنم ؟! ايا مي توانم دوباره کنار اروند بنشينم و درد دل کنم و او هم با صداي دلنشين امواجش درد هايم را تسکين بخشد ؟! ايا مي شود يک بار ديگر غربت غروب شلمچه را حس کنم ؟! ايا ميتوانم بار ديگر بر روي خاک هاي رمل و غريب فکه هجي کنم غربت حسين را.......؟! در انجا بود که به گوشه هايي از عاشورا رسيدم . چون از شهادت فقط کشته شدن را ميدانستم و بس... اما خبر از تشنگي و افتاب داغ کربلايش نداشتم..... از ماسه چيز هايي شنيده بودم اما رمل را تازه.....ايا ميتوانم باز هم ان لاله هاي سرخ فتح المبين را نظاره گر باشم؟! ايا ميشود باز هم يک شب از عمرم را در پادگان حميديه به صبح برسانم ؟! و تا صبح با علمدار ها و علي اکبر هايش تجديد پيمان کنم؟! يادم هست اولين باري که راهي شدم بعضي گفتند که اين همت بود،بعضي گفتند اين قسمت بود و البته من گفتم اين دعوت بود...چه مهماني شيريني...اما با تمام روسياهي ام منتظر دعوت دوباره ام.....