سلام مخاطبان حامل نور

تصمیم گرفتم برای هفته دفاع مقدس چند تا خاطره از جبهه نقل کنم و حامل نور را با نقل خاطراتی از هشت سال ایثار و فداکاری نورانی کنم.اینو گفتم که بدونید توی این هفته وب با فاصله زمانی کمتری بروز رسانی میشه . خاطرات هم سعی میکنم کوتاه باشه تا همه وقت مطالعه رو داشته باشن.پس استثنا این هفته به وبلاگ زیاد سر بزنید که خاطرات از دستتون نره.خب میریم سر اصل مطلب و خاطره ی امروز:

هی میشنیدم که تو جبهه امداد غیبی بیداد میکند و حرف و حدیث های فراوان راجع به این قضیه شنیده بودم.خیلی دوست داشتم جبهه بروم و سر از امداد غیبی در بیاورم.تا اینکه پام به جبهه باز شد و مدتی بعد قرار شد راهی عملیات شویم.بچه ها از دستم ذله شده بودند.بس که هی از معجزات و امداد های غیبی پرسیده بودم.یکی از بچه ها عقب ماشین که سوار بودیم گفت: می خواهی بدانی امداد غیبی یعنی چه ؟ با خوشحالی گفتم : خب معلومه. ناغافل نمی دانم از کجا قابلمه ای اورد و محکم کرد توی سرم تا چانه رفتم تو قابلمه.سرم تو قابلمه کیپ کیپ شده بود.انها می خندیدند و من گریه میکردم. ناگهان زمین و زمان بهم ریخت و صدای انفجار و شلیک گلوله بلند شد.دیگر باقی اش را یادم نیست.وقتی به خود امدم که دیدم افتادم گوشه ای و دو سه نفر به زور دارند قابلمه را از سرم بیرون میکشند.لحظه ای بعدقابلمه در امد و نفس راحتی کشیدم.یکی از انها گفت: پسر عجب شانسی اوردی.تمام انهایی که توی ماشین بودند شهید شدند جز تو . ببین ترکش به قابلمه هم خورده!

انجا بود که فهمیدم امداد غیبی یعنی چه؟!

(داوود امیریان،رفاقت به سبک تانک،ص70) 

هفده شهریور خونین یادش گرامی !

همسنگر دفاع ادامه دارد اسلحه ها روی زمین نماند...

درست است که جنگ تمام شده اما دفاع هنوز ادامه دارد و تا پایان تاریخ ادامه خواهد داشت،این کلام پیر جماران است.دفاع از وطن در هر زمانی متفاوت است.در عصر حاضر دفاع ما با شمشیر و نیزه و توپ و تفنگ نیست.بلکه با استواری و پایداری و حضور در صحنه است.نحوه جنگیدن عصر ما با بقیه جنگ ها متفاوت است.و به نسبت سخت تر ، در سایر جنگ ها دشمن در جبهه ی رو به رو قرار دارد و موضع اش مشخص است اما در حال حاضر دشمن استتار میکند و به میدان می آید و طوری استتار میکند که حتی بعضی از ریش سفیدان جنگ گول ظاهر عوام فریبش را میخورند و جزء جبهه ی باطل میشوند و گذشته شان را به آینده ای تاریک و سیاه مبدل میکنند.باید مراقب حیله های دشمن باشیم...اینجاست که به یک اسلحه نیاز مبرمی پیدا میکنیم .همانی که علمدار عصر ظهور بر آن تاکید ویژه ای دارند و ان بصیرت است.آدمی اگر بصیرت داشت موضوعات را به طور صحیح تحلیل میکند و درست تصمیم میگیرد و می تواند به موقع از ارزش ها و اعتقاداتش دفاع کند.فرزندان ایران زمین ما که در روز هفدهم شهریور شهید شدند یا آنانی که هشت سال عاشقانه جنگیدند و پرپر شدند برای دفاع از ارزش ها و اعتقاداتشان در برابر دشمن ایستادند.این عملکرد به موقع شان به دلیل تفکرشان بود که بر پایه ی ولایتمداری استوار گردیده بود.آنها تابع امر ولی بودند چون بصیرت داشتند.

انشاالله که همه ما همیشه با بصیرت زندگی کنیم و تابع امر ولی باشیم و علمدار زمانه را تنها نگذاریم....

و دوباره بر این مهم تاکید میکنم که همسنگر دفاع ادامه دارد اسلحه ها روی زمین نماند...

التماس دعا نور شهریور 1390